معرفی طایفه جودکی و روستای مینه به روایت پژوهشگران لرستانی

"روستای مینه" یکی از سکونتگاه ها و زادگاه های اصلی طایفه جودکی است که قدمتی تقریبا هزارساله دارد. این روستا از توابع بخش ویسیان، دهستان شوراب در شهرستان خرم آباد استان لرستان است که گورستان این روستا تحت عنوان "گورستان تنگ مینه" مربوط به دوره اشکانیان است و در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

"مینه ای ها" یکی از مهم ترین تیره های اصلی طایفه جودکی هستند . دیگر تیره های این طایفه عبارتند ازممی وند، بابایی، حیدروند، لنگانی، جودکی، هفت تخم، رشنو، کایید، دیناروند، بلاوسی، کرموند، آبسری، الهیاروند ، درویش، سادات، بخشی‌وند، لتوند، درویش و شهسواروند

"جودکی" برگرفته از جود به معنی بخشش و جوانمردی نام یک طایفه لر از ایل بالاگریوه است. سکونتگاه اصلی جودکی‌ها منطقه بالاگریوه در جنوب استان لرستانکنونی است، برخی طوایف جودکی در شهرستان پلدختر و عده‌ای نیز ساکن شمال استان خوزستانهستند؛ و عده‌ای هم در شهرستاهای ازنا و دورود زندگی می کنند که به روایتی در گذشته به این مناطق تبعید شدند . نام این طایفه در کتاب "تاریخ گزیده حمدالله مستوفی" و در "منتخب التواریخ معینی" نیز ذکر شده است.

سکونتگاه جودکی‌ها منطقه‌ای کوهستانی بین رودخانه دز تا خرم آباد و به طور دقیق‌تر منطقه بالاگریوه است. "آرنولد ویلسوندر" حدود سال ۱۹۱۰ میلادی چراگاه جودکی‌ها را در مسیر خرم‌آباد تا دزفول معرفی می‌کند. "آلبرت هوتوم- شیندلر"در دهه ۱۹۹۰ میلادی طایفه جودکی را با خانواری در حدود ۸۰۰ خانوار معرفی می‌کند. در برخی منابع دیگر این تعداد تا دهه ۱۹۳۰ میلادی ۶۰۰ خانواده معرفی شده است. البته در زمان رضا شاه پهلوی از طایفه جودکی به شهرستانهای ازنا، درود، بروجرد و شازند تبعید شدند و سالیان سال در این شهرستانها زندگی می‌کنند.

"اسکار مان" زبان‌شناس و پژوهشگر مسائل ایران و آسیای مرکزی در تحقیقی که در سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۷ میلادی صورت داده از یک گروه کوچک از جودکی‌ها به نام جوکیِ حسین‌آباد در پشتکوه نام می‌برد.